Izotretinoina, kiedy należy ją włączyć

Pochodna witaminy A, Izotretinoina, jest jedynym lekiem który powoduje zmniejszenie wielkości gruczołów łojowych. Lek ten normalizuje również procesy rogowacenia wewnątrz gruczołu. W efekcie już po kilku tygodniach leczenia ustępuje łojotok i znikają zaskórniki.
Izotretinoina wykazuje również działanie przeciwzapalne wpływając tym samym na wszystkie mechanizmy odgrywające rolę w patogenezie trądziku.

Zgodnie z aktualnym stanem wiedzy powinien to być lek z wyboru w trądziku ropowiczym czyli głębokim, żeby nie dopuścić do powstania blizn.

Można również rozważyć terapię Izotretinoiną w przypadku średnio nasilonego trądziku grudkowo-krostkowego, opornego na leczenie zewnętrzne, z tendencją do bliznowacenia.

Leczenie Izotretinoiną nie jest wolne od różnych skutków ubocznych, dlatego powinno być prowadzone przez doświadczonego specjalistę.
Przed jego rozpoczęciem należy rozważyć wszystkie plusy i minusy oraz zrobić dokładne badanie krwi i sprawdzić, czy nie ma przeciwwskazań do terapii.

Izotretinoina została wprowadzona do lecznictwa w 1983 roku, a więc lekarze dermatolodzy zdobyli już sporo wiedzy na temat jego działania. Moim zdaniem ma on dużo większą skuteczność i mniej działań ubocznych niż wielomiesięczna terapia doustna antybiotykiem, np Tetralysalem.

Reklamy

Jak się pozbyć blizn po trądziku

Trądzik zostawia dwa rodzaje śladów na skórze. Są to przebarwienia oraz blizny zanikowe. Zarówno przebarwienia, jak i blizny zanikowe powstają na skutek procesu zapalnego towarzyszącego trądzikowi średnio głębokiemu i głębokiemu.

Przebarwienia potrądzikowe są zmianami powierzchownymi i dlatego można je całkowicie usunąć.
Leczenie ich polega na stosowaniu w domu dermokosmetyków zawierających kwas migdałowy, glikolowy lub mlekowy oraz na wykonywaniu w gabinecie mocnych peelingów złuszczających.

Blizny zanikowe powstają na skutek źle leczonego, głębokiego trądziku zapalnego. Usunięcie ich jest trudne, a w przypadku głębszych blizn, często niemożliwe. Można je jedynie spłycić.
Najbardziej podatna na powstawanie blizn jest skóra twarzy i pleców.

Trądzik prawidłowo leczony od samego początku, nie zostawia blizn. Jeżeli mamy do czynienia z nasilonym, głębokim trądzikiem, który nie reaguje na leczenie zewnętrzne, należy włączyć doustną terapię retinoidami żeby nie dopuścić do powstania blizn.
Najnowszą i najbardziej skuteczną metodą leczenia zanikowych blizn potrądzikowych są zabiegi laserem frakcyjnym popularnie zwanym fraxelem. Zabiegi wykonuje się co 4 tygodnie, a ich ilość zależy od stopnia nasilenia blizn.

Innym rozwiązaniem jest leczenie blizn techniką mikronakłuwania. Dermapen to urządzenie zaopatrzone w precyzyjną głowicę zakończoną małymi igiełkami, które nakłuwając blizny stymulują skórę do odnowy. Mikrourazy w postaci nakłuwania pobudzają fibroblasty do produkcji kolagenu i elastyny. W efekcie dochodzi do przebudowy skóry, poprawy jej gęstości i elastyczności, co skutkuje spłyceniem blizn.

Zabiegi dermapenem sa bezpieczne i niebolesne. Można je wykonywać co 3-4 tygodnie.

Trądzik z drapania

Trądzik z drapania to  umiarkowany, powierzchowny trądzik grudkowy regularnie rozdrapywany. Częste drapanie,  wyciskanie i dotykanie zmian zapalnych z biegiem czasu wchodzi w nawyk, a nawet staje się nałogiem. Prowadzi do powstania brzydkich blizn i przebarwień, które są trudne do wyleczenia.

Trądzik z drapania   wbrew pozorom występuje dość często. Dotyczy zarówno nastolatek jak i kobiet dojrzałych. U podłoża tego zjawiska leży psychonerwica, brak samoakceptacji, zniecierpliwienie długotrwałym leczeniem oraz mylne przekonanie, że rozdrapanie pryszcza do krwi spowoduje jego natychmiastowe zniknięcie.

Trądzik z drapania zlokalizowany jest na twarzy, plecach, dekolcie oraz ramionach-wszędzie tam, gdzie można sięgnąć ręką.

Skóra na plecach i dekolcie regeneruje się trudniej, dlatego blizny powstające na skutek drapania w tych miejscach wymagają dłuższego leczenia.