Jak pielęgnować cerę łojotokową, skłonną do trądziku cz II

Pielęgnacja cery skłonnej do trądziku powinna być:

– regularna

– dobrze zaplanowana i przemyślana

– długofalowa

– minimalistyczna

Cera trądzikowa nie lubi nadmiaru kosmetyków oraz częstych zmian. Kocha stałość. Podstawowa zasada brzmi: stosuj mało preparatów, ale dobrej jakości.
Jeżeli krem lub tonik ci służą, zmieniaj go nie częściej niż co 2-3 miesiące. Żelu do mycia twarzy można nie zmieniać  nawet przez rok.

Cery trądzikowej nie należy szczelnie otulać kosmetykami, dlatego trzeba unikać nakładania kilku ich warstw.
Często dziewczyny chcąc zatuszować pryszcze i przebarwienia fundują sobie poranny makijaż w stylu: tonik, krem, baza pod makijaż, podkład.
Taka  maska noszona przez cały dzień wzmaga łojotok i drażni ujścia gruczołów łojowych, przyczyniając się do powstawania nowych pryszczy. Mamy więc typowy efekt błędnego koła. Im więcej pryszczy, tym grubszy makijaż, tym więcej pryszczy itd….

Żeby przerwać tę zależność wystarczy  ograniczyć ilość preparatów. Przy nasilonym łojotoku  rano przecieramy twarz tonikiem matującym, np Sebo Almond Claris  i nakładamy cienką warstwę podkładu lub kremu koloryzującego. Przy przesuszonej cerze dajemy pod podkład tonik nawilżający, np Fitomed, Sensitia z Iwostinu,   lub niewielką ilość  lekkiego kremu typu kremożel np Sensicure z General Topics.
Dzięki takiej pielęgnacji oszczędzamy czas i nie zatykamy porów.

Nadtlenek benzoilu

Nadtlenek benzoilu jest jednym z głównych leków stosowanych zewnętrznie w leczeniu trądziku. Został zarejestrowany w Niemczech jako lek przeciwtrądzikowy 40 lat temu, w 1974. Od tej pory jego kariera nieustannie trwa. Najnowsze technologie pozwalają stosować go w postaci żeli, kremów oraz środków myjących.

Nadtlenek benzoilu, w skrócie BPO / z ang benzoile peroxide/ dobrze przenika przez warstwę rogową naskórka wykazując powinowactwo do gruczołów łojowych. Ma działanie keratolityczne, przeciwłojotokowe i antybakteryjne.
Po nałożeniu na skórę cząsteczki nadtlenku benzoilu rozkładają się uwalniając aktywny tlen. Tlen niszczy beztlenowe bakterie Propionibacterium acnes, odpowiedzialne za stan zapalny w trądziku.

Wieloletnie obserwacje wykazały, że stosowanie BPO w terapii miejscowej jest bezpieczne.

W aptekach dostępne są bez recepty następujące preparaty zawierające nadtlenek benzoilu:

krem Brevoxyl – 4% BPO, Akneroxid żel 5%, Akneroxid żel 10%, Benzacne żel 5%, Benzacne żel 10%, Lubexyl, zawiesina do mycia – 4% BPO

Preparaty z nadtlenkiem benzoilu należy stosować ostrożnie, zaczynając od niższych stężeń, gdyż często powodują przesuszenie i podrażnienie skóry, szczególnie na początku leczenia.

Należy je stosować na noc. Rano można uzupełnić leczenie lekkim kremem nawilżającym.

Herbatka z bratka

Bratek leczniczy jest rośliną o wysokości 10-20 cm. Ma kwiaty przypominające wyglądem bratki ogrodowe, ale drobniejsze, a ich barwa żółto-fioletowa nie jest tak intensywna. Suszone ziele bratka ma działanie napotne, wykrztuśne i moczopędne.
Dawniej, kiedy nie znano etiologii trądziku, uważano, że jest on wynikiem jakichś, bliżej nieokreślonych zaburzeń przemiany materii. Stąd wzięła się popularność wszelkich ziółek „czyszczących krew”. Największą karierę w domowym leczeniu trądziku zrobiła moczopędna herbatka z bratka.
Był to lek z tak zwanej apteczki babuni, przekazywany z pokolenia na pokolenie.

Dzisiaj wiemy, że u podłoża trądziku leży dysfunkcja, czyli nieprawidłowa praca gruczołów łojowych, dlatego herbatki moczopędne nie mają większego znaczenia. Przez mój gabinet przwinęło się wielu młodych pacjentów z nasilonym trądzikiem, którzy przed wizytą u mnie wypili morze naparu z bratka bez żadnego efektu. Dopiero systematyczne, długofalowe leczenie dało poprawę.
Mogę więc z całą odpowiedzialnością stwierdzić, że picie bratka nie ma żadnego wpływu na przebieg trądziku.

Opalać się, czy nie

Wpływ słońca na przebieg trądziku nie jest jednoznaczny. Krótko mówiąc: małe dawki promieni UV wspomagają leczenie, natomiast nadmierne korzystanie ze słońca i solarium szkodzi.

Intensywne opalanie się bez filtrów przyśpiesza tworzenie się zaskórników i powoduje, po okresie pozornej poprawy, wysiew zmian zapalnych.
Największe nasilenie trądziku obserwujemy jesienią, nie dlatego że zabrakło słońca, ale dlatego, że dopiero wtedy ujawniają się niekorzystne efekty nadmiernego korzystania ze słońca. Jesto to coś w rodzaju bomby z opóźnionym zapłonem.
Mocna opalenizna nie ukryje również przebarwień potrądzikowych, a wręcz je nasili.

Najlepszym wyjściem jest w tej sytuacji stosowanie w lecie preparatów z filtrem SPF 20-30.
W aptekach są dostępne specjalne linie preparatów ochronnych dla cery trądzikowej o lekkiej konsystencji. Dobry preparat tego typu powinien chronić cerę przed słońcem, matować ją i nie zatykać porów.

Kłopotliwy łojotok

Łojotok jest zmorą wielu nastolatek i dojrzałych kobiet. Jest nieestetyczny i krępujący, a co najważniejsze stanowi podłoże rozwoju zmian trądzikowych w postaci pryszczy i zaskórników. Cera łojotokowa jest lśniąca,  kilka godzin po umyciu wygląda tak, jakby była posmarowana oliwą. Ujścia gruczołów łojowych, czyli pory są rozszerzone, szczególnie w strefie T.

Łojotok jest wynikiem nadmiernej pracy gruczołów łojowych. Są one nieodłączną częścią mieszków włosowych. Mają kształt grona, a ich produktem jest rzadki, żółtawy łój czyli sebum. Ich  rozmieszczenie na skórze jest nierównomiernie. Znajduje się  ich najwięcej na skórze owłosionej głowy, w strefie T na twarzy oraz na mostku i na plecach, głównie w okolicy międzyłopatkowej. Dolna połowa ciała posiada stosunkowo niewiele gruczołów łojowych, natomiast na dłoniach i stopach nie ma ich w ogóle.

Ilość łoju wytwarzanego przez gruczoły łojowe zależy od kilku czynników. Należą do nich wiek, hormony płciowe /głównie androgeny/, skłonności genetyczne, warunki zewnętrzne czyli temperatura i wilgotność otoczenia. Wytwarzanie łoju podlega wahaniom w różnym wieku. Jest wzmożone u noworodków, znacznie zmniejsza się u dzieci, by nasilić się ponownie w okresie dojrzewania.

Odmianą łojotoku oleistego jest łojotok suchy. Ta pozornie paradoksalna sytuacja ma miejsce wtedy, kiedy warstwa rogowa naskórka jest rozluźniona na skutek stanu zapalnego i od razu absorbuje wytwarzany łój.

Rozróżnienie tych dwóch rodzajów łojotoku jest ważne ze względu na odmienną pielęgnację skóry w obu tych stanach.

Oczyszczanie cery trądzikowej

W leczeniu trądziku ważne jest systematyczne stosowanie leków oraz prawidłowa pielęgnacja skóry.  Podstawowe wskazówki jakie daję pacjentom to:  nie dotykać skóry twarzy,  nie drapać,  nie wyciskać pryszczy i  wągrów, stosować systematycznie zalecone leki oraz używać odpowiednio dobranych środków do pielęgnacji cery trądzikowej, najlepiej zakupionych w aptece.

Niezmiernie ważne jest dokładne oczyszczanie skóry ,  szczególnie wieczorem.
Twarz należy myć dwa razy dziennie,  nie częściej. Jeżeli  łojotok jest nasilony i  twarz świeci się w ciągu dnia,  można ją przemywać  rano i po południu dobrym tonikiem dla cery trądzikowej. Prawidłowo dobrany preparat do mycia jest ważnym elementem w leczeniu trądziku.
Warto używać dobrych, łagodnych  żeli lub płynów micelarnych, nie przeładowanych chemią.  Środek do mycia twarzy powinien dobrze oczyszczać twarz i regulować łojotok bez nadmiernego wysuszania skóry.

Częste mycie twarzy w ciągu dnia powoduje przesuszenie skóry i paradoksalnie nasila łojotok. Myjąc się  3-4 razy dziennie uzyskujemy więc efekt odwrotny do zamierzonego.

Jeżeli dochodzi do przesuszenia cery trądzikowej, wówczas myjemy twarz łagodnym żelem tylko wieczorem a rano samą wodą. Na noc stosujemy lek, a rano preparat nawilżający. Nadmierne przesuszenie skóry może spowodować nasilenie zmian zapalnych.