Przypadek nr 3, Marta

Marta lat 22 zgłosiła się z powodu nasilonego i uporczywego trądziku w dolnej części twarzy trwającego od 2 lat. Dotychczasowe leczenie: Tetralysal- kuracja 3 miesiące, potem Duac i Clindacne przez kolejne 3 miesiące. Terapia ta dała chwilową poprawę, po czym nastąpił nawrót zmian zapalnych.

W dniu wizyty w moim gabinecie odnotowałam u Marty liczne przebarwienia potrądzikowe oraz wysiew powierzchownych grudek zapalnych obejmujący okolicę żuchwy, brodę oraz dolną część policzków.

Tu mała dygresja: trądzik młodzieńczy dotyczy głównie strefy T i jest najbardziej nasilony na czole. Trądzik dorosłych natomiast przybiera kształt litery U: obejmuje  całą żuchwę, brodę i okolicę podżuchwową.

Ustaliłyśmy z Martą, że podejmiemy jeszcze jedną próbę terapii zewnętrznej, ale połączymy ją z peelingami dermatologicznymi. Ze względu na tryb zajęć pacjentki spotykałyśmy się co dwa miesiące.

Leczenie trwało rok. W sumie wykonałam u Marty 5 zabiegów Spa Classic Peel, uzyskując rozjaśnienie przebarwień w 90% i ustąpienie zaskórników. Spa Classic Peel jest  zabiegiem opartym na synergicznym działaniu kwasu salicylowego, pirogronowego, mlekowego i retinowego.

Towarzyszyła temu systematyczna terapia zewnętrzna. Pacjentka stosowała kolejno:

I wizyta – żel Effaclar do mycia plus Acne-derm krem i Rozex na zmianę

II wizyta – Cetaphil MD plus Differin żel na noc, tonik Benzacne rano

III wizyta – Differin żel bez Cetaphilu co drugi dzień na noc, na zmianę z maścią detreomycynową

IV i V wizyta – do mycia pianka Purritine, Cetaphil MD plus Brevoxyl krem na noc lub sam Brevoxyl bez Cetaphilu w zależności od stanu skóry, rano Cetaphil MD

Ta długofalowa, ale urozmaicona terapia połączona z peelingami spowodowała remisję czynnych zmian zapalnych oraz ustąpienie przebarwień potrądzikowych.

Leczenie zewnętrzne trądziku

Leczenie trądziku powinno spełniać kilka zadań. Głównym jego celem jest unormowanie nieprawidłowego rogowacenia ujść gruczołów łojowych, czyli „odetkanie porów”.
Kolejne zadania to:
-redukcja łojotoku
– obniżenie ilości bakterii z grupy Propionibacterium acnes, kolonizujących mieszki włosowe
– opanowanie stanu zapalnego
– zapobieganie tworzeniu się blizn

Wszystkie te cele można osiągnąć u  dużej grupy pacjentów pacjentów głównie za pomocą leczenia zewnętrznego, pod warunkiem, że jest ono prowadzone systematycznie i długofalowo.
Leczenie zewnętrzne powinno być „szyte na miarę”, czyli dostosowane indywidualnie do każdego pacjenta. Istotnym warunkiem jest cierpliwość, systematyczność  oraz stosowanie się do zaleceń lekarza.

Do leków najczęściej zalecanych w terapii zewnętrznej należą: kwas azelainowy, nadtlenek benzoilu, klindamycyna, erytromycyna, retinoidy, kwas salicylowy.

Wskazane jest naprzemienne stosowanie dwóch preparatów o różnych mechanizmach działania.  Wzmacnia to efekt terapeutyczny i zapobiega powstawaniu lekooporności.